गौतम बुद्धको जन्मस्थल नेपाल हो भनेर लेखिएको सन् १८९७ अर्थात् १ सय १४ वर्षअघि नै प्रकाशित एक जर्मन पत्रिका फेला

by Nabin Panth Nepali

करबि एक महिनाअघिको प्रसंग हो। मध्यरातमा एकोहोरो ढंगबाट मेरो मोबाइलमा घन्टी बज्यो। त्यसले निद्रा मात्रै बिथोलेन, कसलाई के आपत् परेछ भनेर म भयभीत पनि भएँ। फोन उठाएपछि थाहा भयो, जर्मन मित्र राइनर रहेछन्। उनले अत्यन्तै उत्साहित तर हतारिएको स्वरमा आफूले मूल्य बढाबढमार्फत सामान किन्ने अनलाइन साइट ‘इबे’मा गौतम बुद्धको जन्मस्थल नेपाल हो भनेर लेखिएको सन् १८९७ अर्थात् १ सय १४ वर्षअघि नै प्रकाशित एक पत्रिका फेला पारेको जानकारी गराए।

अप्रत्यासित रूपमा जुरेको यो संयोग मेरा निम्ति कम्ती रोचक थिएन। बुद्धको जन्मस्थलबारे अझै पनि भारतीयहरू भ्रमको खेती गर्छन्। त्यस्ता खेती गर्नेका विरुद्ध यो एउटा बलियो प्रमाण मात्रै थिएन, बुद्धको जन्मस्थल नेपाल हो भन्ने कुरामा एक सय वर्षभन्दा पहिलेदेखि जर्मनहरूसमेत जानकार थिए भन्ने तथ्यको उद्घाटन पनि थियो। अर्धनिद्रामै मैले ती मित्रलाई भने, “जति पैसा परे पनि त्यो पत्रिका किनेर मलाई तुरुन्त पठाइदिनू।”

नभन्दै दुई सातापछि आल्गेमाइनन चाइटुङ् नाम गरेको त्यो पत्रिका मेरो घरमै आइपुग्यो। पत्रिका त हातमा पर्‍यो तर पुरानो जर्मन लिपिमा भएका कारण त्यसलाई पढ्नु, बुझ्नु र अर्थ लगाउनु मेरा निम्ति सहज थिएन। अधिकांश आधुनिक जर्मनहरू त पुरानो लिपिमा लेखिएको त्यो सामग्री पढ्न सक्दैनन् भने नेपालीका निम्ति त्यो सजिलो हुने कुरै भएन। तर पनि तीव्र जिज्ञासाकै कारण मैले झन्डै एक साता लगाएर आठ पृष्ठको त्यो लेख पढी सिध्याएँ। सम्राट अशोकलाई केन्द्रमा राखेर लेखिएको उक्त लेखमा प्रस्टसँग बुद्धको जन्मस्थान नेपालको कपिलवस्तुस्थित लुम्बिनीमा रहेको तथ्य उल्लेख छ, जो पढेपछि मेरो खुसीको सीमा रहेन।

बुद्ध जन्मस्थलबारे भ्रम निवारण र नेपालको गुमेको भू-भाग फिर्ताबारे

By मनोज गजुरेल

इतिहास प्रमाणित गर्दछ- महात्मा गौतमबुद्धको जन्म वर्तमान नेपालको लुम्बिनी प्रदेशमा भएको हो । तर, एउटा मित्रराष्ट्रले आफ्नो देशभित्र नक्कली बुद्ध खडा गरेर बडा अचम्मको बखेडा झिकिरहेको छ। बेलैमा यसको खण्डन नगरे काठमाण्डौ पनि लण्डनमा पर्न बेर छैन । अरनिकोको जन्मघर पेकिङ्मा र्सन सक्दछ, जनकपुरकी सीताको माइती, ‘जमशेदपुर’ भएको हल्ला गर्न सक्दछ । अहिले हल्लाहरु सत्य र सत्य- असत्यमा बिलाउने युग हो । तर, युग परिवर्तन गर्ने रिमोट हाम्रो हातमा छ । आउनोस्,यस्ता हल्लाहरुको युगबाट सत्ययुगतिर प्रतिगमन गरौं, इतिहासको पुन:उत्थान गरौं ।

बुद्धको जन्मस्थलो बारेमा केही भारतीय छापाले गरेको हल्ला जति भ्रमपुर्ण छ, मैले उद्घाटन गर्न खोजेको रहस्य त्यति नै यथार्थपूर्ण छ । हामीले कहिल्यै सोचेनौं, यो सानो हिमाली राज्यका सन्तानहरु इतिहासको कालखण्डमा संसारका कुन-कुन कुनासम्म पुगेर बसोबास गरिरहेका होलान् !! पत्याउनोस्, नपत्याउनोस्-भारत,बर्मा, मलेसियामात्र हैन- उत्तरी एसिया , दक्षिण अमेरिका, अफ्रिका र मध्यपुर्वका थुपै देशहरुमा दुई शताब्दी अगाडिदेखि नै गोर्खालीहरु स्थायी बसोबास गरिरहेको प्रमाण फेला परेको छ। बसोबासमात्रै हैन, उनीहरु जहाँ जहाँ बसेका छन् त्यहाँ त्यहाँ हल्ला नै नपर्ने गरी जरा समेत गाडेर बसेका छन् ।

Amazing! This is Milana Kharel from Nepal in Moscow

Address by the Rt. Hon. Dr. Baburam Bhattarai, Prime Minister of Nepal, to the 66th Session of the United Nations General Assembly

Mr. President,
Mr. Secretary-General,
Distinguished Delegates,

Let me begin by congratulating you, Mr. President, on your election to the President of the Sixty-sixth session of the United Nations General Assembly. I also take this opportunity to sincerely thank the outgoing President, His Excellency Mr. Joseph Deiss, for having successfully steered the Sixty-fifth session. Let me also express our sincere appreciation to His Excellency Mr. Ban Ki-moon, Secretary-General of the United Nations for strong commitment and dedication with which he has been serving the United Nations. We wish him further success in his second term. Nepal warmly welcomes the Republic of South Sudan as a newest member of the United Nations.

Mr. President,
It is a distinct honor and privilege for me to bring to this august Assembly the voice of the voiceless of the world. I have brought with me greetings from the nearly 30 million toiling but proud people of Nepal, who have recently liberated themselves from age-old feudal monarchy and autocracy. Nepal is an enchanting land of Mt. Everest, the top of the world. It is the birthplace of Gautam Buddha, the apostle of peace. And it possesses an unbelievable variety of natural beauty and diversity.

Nepali Researcher Lujendra Ojha: Briny water may be at work in seasonal flows on Mars

Dark, finger-like features that appear and extend down some Martian slopes during the warmest months of the Mars year may show activity of salty water on Mars. They fade in winter, then recur the next spring. Repeated observations by the HiRISE camera currently orbiting Mars aboard NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter have tracked seasonal changes in these recurring features on several steep slopes in middle latitudes of Mars’ southern hemisphere. Some aspects of the observations still puzzle researchers.

“The best explanation we have for these observations so far is flow of briny water, although this study does not prove that,” said Alfred McEwen of the University of Arizona’s Lunar and Planetary Laboratory. McEwen is the principal investigator for the orbiter’s High Resolution Imaging Science Experiment (HiRISE) and the lead author of a report about the recurring flows published on August 5 by the journal Science.

Other explanations remain possible, but flows of liquid brine fit the features’ characteristics better than alternative hypotheses. Saltiness lowers the temperature at which water freezes. Some sites with the dark flows get warm enough to keep water liquid if it is about as salty as Earth‘s oceans, but temperatures in those areas would not melt pure water ice. Sites with liquid brines could be important to future studies of whether life exists on Mars and to understanding the history of water.

The features are only about 0.5 to 5 yards or meters wide, with lengths up to hundreds of meters. That is much narrower than previously reported gullies on Martian slopes. They have been seen in only about one percent as many locations as larger Mars gullies, but some of those locations display more than 1,000 individual flows. Also, while gullies are abundant on cold, pole-facing slopes, these dark flows are not.

The team first discovered the strange features after University of Arizona student Lujendra Ojha, at the time a junior majoring in geophysics, used a change detection algorithm capable of identifying subtle changes occurring on the Martian surface over time in image pairs during an independent study project.

“I was baffled when I first saw those features in the images after I had run them through my algorithm,” said Ojha, who is a co-author on the Science publication. “We soon realized they were different from slope streaks that had been observed before. These are highly seasonal, and we observed some of them had grown by more than 200 meters in a matter of just two Earth months.”

बुद्ध जन्मथलोको निरर्थक विवाद

करबि एक महिनाअघिको प्रसंग हो। मध्यरातमा एकोहोरो ढंगबाट मेरो मोबाइलमा घन्टी बज्यो। त्यसले निद्रा मात्रै बिथोलेन, कसलाई के आपत् परेछ भनेर मभयभीत पनि भएँ। फोन उठाएपछि थाहा भयो, जर्मन मित्र राइनर रहेछन्। उनले अत्यन्तै उत्साहित तर हतारिएको स्वरमा आफूले मूल्य बढाबढमार्फत सामान किन्ने अनलाइन साइट ‘इबे’मा गौतम बुद्धको जन्मस्थल नेपाल हो भनेर लेखिएको सन् १८९७ अर्थात् १ सय १४ वर्षअघि नै प्रकाशित एक पत्रिका फेला पारेको जानकारी गराए।

अप्रत्यासित रूपमा जुरेको यो संयोग मेरा निम्ति कम्ती रोचक थिएन। बुद्धको जन्मस्थलबारे अझै पनि भारतीयहरू भ्रमको खेती गर्छन्। त्यस्ता खेती गर्नेका विरुद्ध यो एउटा बलियो प्रमाण मात्रै थिएन, बुद्धको जन्मस्थल नेपाल हो भन्ने कुरामा एक सय वर्षभन्दा पहिलेदेखि जर्मनहरूसमेत जानकार थिए भन्ने तथ्यको उद्घाटन पनि थियो। अर्धनिद्रामै मैले ती मित्रलाई भने, “जति पैसा परे पनि त्यो पत्रिका किनेर मलाई तुरुन्त पठाइदिनू।”

नभन्दै दुई सातापछि आल्गेमाइनन चाइटुङ् नाम गरेको त्यो पत्रिका मेरो घरमै आइपुग्यो। पत्रिका त हातमा पर्‍यो तर पुरानो जर्मन लिपिमा भएका कारण त्यसलाई पढ्नु, बुझ्नु र अर्थ लगाउनु मेरा निम्ति सहज थिएन। अधिकांश आधुनिक जर्मनहरू त पुरानो लिपिमा लेखिएको त्यो सामग्री पढ्न सक्दैनन् भने नेपालीका निम्ति त्यो सजिलो हुने कुरै भएन। तर पनि तीव्र जिज्ञासाकै कारण मैले झन्डै एक साता लगाएर आठ पृष्ठको त्यो लेख पढी सिध्याएँ। सम्राट अशोकलाई केन्द्रमा राखेर लेखिएको उक्त लेखमा प्रस्टसँग बुद्धको जन्मस्थान नेपालको कपिलवस्तुस्थित लुम्बिनीमा रहेको तथ्य उल्लेख छ, जो पढेपछि मेरो खुसीको सीमा रहेन।

Greater Nepal is not impossible!

Phanindra Nepal, Lecturer Patan Multiple Campus

He is at the moment a Lecturer at the Patan Multiple Campus in Lalitpur, Nepal.

He is considered to be a reservoir of knowledge and a commanding authority as regards the “Greater Nepal” theory to which he prefers to call a Movement.

Mr. Phanindra Nepal is working as a secretary to the Border Concern Civil Forum. Mr. Nepal is concurrently the chairman of “Unified Nepal National Front” as well.

He has several books to his credit and many thought provoking articles which have been published in several national and international newspapers.

He is also the author of books entitled “The ABC of Greater Nepal” and “Nepal-Tista to Sutlej”. He has also edited a book on “The reality of Indian encroachment in Susta”.

Last week, we met this nationalist at a seminar and approached for an interview to which he readily agreed-Below the results-ed.

Some Patriotic Posters

Patriotic Nepalese designed these posters during Global Day of Action Against Indian Aggression organized by patriotic Nepalese on 15th June, 2009

Hidden Camera Caught Indian Custom Officer

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!